Socks;SportsSocks
Socks;SportsSocks
Je bent jong en wil iets betekenen, maar de wereld trekt zich er weinig van aan. Je vlucht soms liever weg dan dat je blijft. En ergens weet je dat het niet alleen om jou draait, maar voelen doe je dat anders. Socks;SportsSocks schrijft liedjes over precies dat: het kleine gevecht van het alledaagse, met een gitaar en een knipoog.
Locatie
Parade/Torenpodium
Speelduur
90 min.
Entreeprijs
Gratis
Genre
Muziek
Datum
di 11 aug 2026 om 23:00 uur
Toegankelijkheid
geschikt voor blinden en slechtzienden, gratis toegang
Bus
Nee
Het Rotterdamse Socks;SportsSocks maakt geen gepolijste stadionrock, maar muziek die voelt alsof die in een slaapkamer is gemaakt en dat is precies de bedoeling. Ruw waar het moet, zacht waar het kan. Met invloeden van indierock, dromerige ambient en een vleugje post-punk maken ze songs die schuren en strelen tegelijk.
De teksten gaan over dingen die je misschien liever niet hardop zegt. Over cynisme dat je probeert te overwinnen maar waar je soms toch in terugvalt. Over escapisme en het even niet hoeven nadenken. Over het besef dat de wereld groter is dan jouw eigen hoofd en hoe je daarmee omgaat.
De titel van hun debuutalbum ‘Ironic Songs for a Sincere Generation’ zegt het al: ja, er zit ironie in. Maar daaronder schuilt iets oprechts. Verwacht liedjes waar je op kunt dansen. En liedjes waarbij je liever stilstaat en even nadenkt.
De band klinkt alsof ze veel geluisterd hebben naar Indie rock bands uit de jaren 90 als Pavement, maar ook het hangmat geluid van Mac DeMarco. Ze traden al op op festivals als Grasnapolsky, Motel Mozaïque en Misty Fields. Vorig jaar verscheen hun debuutalbum ‘Ironic Songs for a Sincere Generation’.
De teksten gaan over dingen die je misschien liever niet hardop zegt. Over cynisme dat je probeert te overwinnen maar waar je soms toch in terugvalt. Over escapisme en het even niet hoeven nadenken. Over het besef dat de wereld groter is dan jouw eigen hoofd en hoe je daarmee omgaat.
De titel van hun debuutalbum ‘Ironic Songs for a Sincere Generation’ zegt het al: ja, er zit ironie in. Maar daaronder schuilt iets oprechts. Verwacht liedjes waar je op kunt dansen. En liedjes waarbij je liever stilstaat en even nadenkt.
De band klinkt alsof ze veel geluisterd hebben naar Indie rock bands uit de jaren 90 als Pavement, maar ook het hangmat geluid van Mac DeMarco. Ze traden al op op festivals als Grasnapolsky, Motel Mozaïque en Misty Fields. Vorig jaar verscheen hun debuutalbum ‘Ironic Songs for a Sincere Generation’.
Credits
Drums Liam Gruijters
Bas Huy Le
Keys / Gitaar Tommy van Leuken
Zang Djurre van Dijck