Terugblik met Misiconi
“Ik vind het altijd weer bewonderenswaardig hoeveel persoonlijk contact er is met iedereen die voor festival Boulevard werkt.”
We vroegen makers wat ze het meest is bijgebleven van afgelopen editie van theaterfestival Boulevard. Wat was voor hun het hoogtepunt, hoe ervaarde ze de sfeer van het festival en wat nemen ze mee in de toekomst.
Joop Oonk (1989) is oprichtster en artistiek leider van Misiconi. Dit is een inclusief, gemixt dansgezelschap met professionele performances. Afgelopen editie stond Misiconi met MORPH op Boulevard: een voorstelling over identiteit, vervreemding en honden maskers.
“Ik vind het altijd weer bewonderenswaardig hoeveel persoonlijk contact er is met iedereen die voor festival Boulevard werkt. Ik vind het dan ook bijzonder dat veel mensen van het festival ook de voorstellingen komen bekijken en het werk van mij en Misiconi volgen.”
Beleving
“Dit raakte me omdat het een heel inlevend publiek is”
Joop beschrijft de sfeer van het festival als ‘heel fijn en gezellig’. Daarnaast noemt ze Boulevard uniek in het persoonlijk contact en één van de weinige festivals die echt meedenkt in behoefte vanuit inhoudt. De meest Brabantse ervaring bij Boulevard is het gezamenlijk eten van een Bossche bol. “Dit wordt inmiddels een traditie”.
Wat ze nooit zal vergeten van deze editie is dat sommige van haar collega’s (dansers) niet zo vaak gaan logeren of van huis weg gaan zonder ouders of begeleiders. Daardoor gebeuren er soms de grappigste dingen. Zoals het drinken van bier en aangeschoten zijn, omdat er even niet goed werd opgelet of het wel een 0.0% biertje was.
Als reactie van het publiek die het meest is bijgebleven vertelt Joop dat ze nog weet dat het publiek bij de voorstelling ‘Falling’ zich geroepen voelde om in te grijpen op het einde. Dit hebben ze niet gedaan, maar ze wilde heel graag de vallende persoon helpen. “Dit raakte me, omdat het een heel inlevend publiek is.”
Terugblik & vooruitblik
Voor komende editie zal ze nog moeten kijken hoe en wat. “Vaak komen de gesprekken nu op gang. Van de vorige edities neem ik mooie gesprekken mee over inclusie en prikkels. Zo hebben we de prikkelzones ontwikkeld en worden we ook weer keer op keer uitgedaagd om na te denken over hoe ons werk te positioneren en voor een groter publiek aan de man te brengen. Bijvoorbeeld wat we nodig hebben om in een tent te kunnen spelen.”
“Met de dansers zou ik graag meer werk willen zien op het festival, omdat vele deze kans niet krijgen. Dit gaat vaak ten koste van de tijd dat we moeten repeteren. Dus het is en blijft lastig. Ik weet nog dat we in 2024 gingen kijken en dat het bloedheet was in een tent. Dus het weer speelt wel degelijk een rol.”
De komende tijd kunnen we ambitieuze volgende stappen verwachten. “Maar niks in de tijd ligt vast, ook al werk je heel hard.”
Als tip wil ze tegen bezoekers van Boulevard zeggen: ‘Ga naar een voorstelling waar je in eerste instantie niet voor zou kiezen en bespreek met elkaar wat je interessant en minder interessant vond.’
