Een theatraal stadsgesprek over zorg

Tijdens theaterfestival Boulevard speelt Stormkamer De Salon tussen Zorg en Zuchten, een voorstelling die de vinger legt op de prangende vraag: hoe zorgen we voor elkaar in een samenleving waarin we steeds vaker tegenover elkaar lijken te staan? Zorg is een van de belangrijkste aspecten van ons leven: iedereen heeft het nodig. We zorgen voor onze kinderen, ouders, vrienden, buren en onszelf. Toch roept het woord vaak gemengde gevoelens op. In dit interview vertelt artistiek leider en regisseur Hanna van Mourik Broekman hoe dit thema haar inspireerde en waarom je De Salon tussen Zorg en Zuchten niet mag missen.

Wanneer wist je: hier wil ik theater over maken?

Ik kwam tot dit onderwerp door verhalen uit de zorg van iemand in mijn directe omgeving: soms grappig of ontroerend, maar door bezuinigingen, complexe structuren en personeelstekort bijna altijd schrijnend. Ik woonde inmiddels acht jaar met mijn gezin bij mijn vader, met de afspraak dat ik voor hem zou zorgen als dat nodig was. Dat deed me afvragen of ik wel voor hem kón zorgen en wat ik daarvoor zou moeten opofferen. Die gedachten lieten me zien hoe vreemd het is dat ‘zorgen voor je naasten’ als een opoffering voelt, terwijl het iets fundamenteels is. Toen ik opnieuw een verhaal uit de zorg hoorde waar mijn oren van begonnen te klapperen, wist ik: hier moet ik iets mee.

Kun je meer vertellen over dit project?

De Salon tussen Zorg en Zuchten is onderdeel van beZORGd, een meerjarig theaterproject over zorg en gemeenschap. In verschillende stappen onderzoeken we de complexiteit van zorg en dat resulteert in drie producties, die op elkaar voortbouwen: De Salon, De Ontmoeting en Het Sluitstuk. Dit doen we samen met bewoners en organisaties in verschillende wijken, waar we gesprekken voeren om ervaringen en perspectieven op te halen. Een van die wijken is de Kruiskamp in Den Bosch.

Wat raakte je het meest in de gesprekken in de Kruiskamp?

Samen met Kim Zonneveld, stadsdramaturg bij Stormkamer, bezocht ik de wijk meerdere keren. Ons onderzoek draait om het ontmoeten van mensen, iets waar wij allebei heel blij van worden. We spreken met bewoners, professionals en lokale partners om persoonlijke ervaringen over zorg op te halen en zichtbaar te maken. In de Kruiskamp spraken we bijvoorbeeld een energieke mantelzorgondersteuner. Zij uitte haar zorgen over de groeiende zorgkloof in de wijk: juist mensen die zorg het hardst nodig hebben, vinden die vaak moeilijker. Ze zijn minder mondig, weten de weg niet of mijden hulp, waardoor zorg vaker terechtkomt bij de beter bedeelden. Dat is zorgelijk.

Wat kunnen we verwachten van De Salon tussen Zorg en Zuchten?

In De Salon tussen Zorg en Zuchten komen verschillende werelden samen. We nodigen bewoners, zorgprofessionals en beleidsmakers uit, die elkaar ontmoeten en het gesprek aangaan, samen met mij en Kim. Daarnaast zijn er kunstenaars uit de wijk, zoals een rapper, muzikant of schrijver. De Salon is geen gewone theatervoorstelling. Het is een avond waarin gesprekken, muziek en theatrale performance elkaar afwisselen en waarin gesprek en kunst in elkaar overlopen.

Wat is het vervolg?

In 2027 maken we ‘De Ontmoeting aan jou vast’, de volgende stap van onze reis over dit thema. Deze voorstelling komt voort uit De Salon en zoomt in op één enkele ontmoeting. En in 2028 volgt dan Het Sluitstuk, dat weer uitzoomt op het individu in het systeem. Door meerjarig te werken worden deze complexe thema’s niet alleen begrijpelijk, maar ook voelbaar en poëtisch verbeeld voor een breed publiek.  
 

Wij geloven dat tussen twee mensen zich een wereld vol gedachten, angsten, verlangens en vooroordelen bevindt, die gevormd wordt door systemen, regels en cultuur. Met theater maken we deze wereld zichtbaar. Stormachtig, poëtisch en met humor. Zo geven we ruimte aan andere stemmen, stellen we vastgelopen systemen ter discussie en maken we de wereld een beetje mooier.