Over Boulevard
Archief

SEKS EN STRIJDBAARHEID

Op Boulevard staan dit jaar opvallend veel strijdbare vrouwen op het toneel. Vrouwen, jong en oud, mono- en polygaam, die zich uitspreken over hun seksualiteit.

Sex sells. Dat dacht ook het Vlaamse kwaliteitsblad Humo. Het zomernummer kopt ‘UW EROTISCHE FANTASIEEN VAN A TOT Z'. Maar dat is niet het eerste wat de aandacht trekt. Prominent als Playboy bunny afgebeeld staat Julie Cafmeyer. ‘Ik bied me niet aan, ik verover.’ Deze Vlaamse spreekt niet alleen in interviews en haar columns voor De Morgen zonder blikken of blozen over haar seksuele escapades. Ze is ook een van de vrijgevochten vrouwen die op Boulevard een boekje open doen over seks, macht en grenzen.

26 juli 2019

Julie Cafmeyer is hot en happening in Vlaanderen. Ze is columnist voor de Morgen, theatermaker en één van de stemmen binnen de Vlaamse #metoo discussie. En ze staat met haar openhartige theatersolo Bad Woman (voorheen:Confessions of a White Girl) op Boulevard. Hierin put Julie Cafmeyer uit recente amoureuze en seksuele ervaringen in onder meer Myanmar, Rwanda en Wit-Rusland. Hoe wordt zij bekeken en genoemd? En wat zegt dat over wie ze dacht dat ze was en wil zijn? In Bad Woman zoekt Julie naar strategieën om vrijheid te vinden binnen knellende vrouwbeelden.

Ze gaat hierover in gesprek met tv-maker Roos van Ees in het Gesprek van de Dag op 11 augustus om 15.00u.

De Vlaamse staat dit jaar voor de derde maal op ons festival. Centraal staan telkens vragen die haar turbulente liefdesleven oproepen. In De Therapie vroeg ze haar publiek in een kringgesprek op te treden als haar therapeut en haar te adviseren wat te doen. In Is this porn… no this is love? speelde ze met een onvoorbereid mannelijk publiekslid een scene uit het begin van een relatie.

Jong geleerd
Van een geheel ander generatie, maar niet minder uitgesproken en baanbrekend is de Britse Liz Aggiss. Vorig jaar werden we en masse verliefd op deze slimme, sensuele en scherpzinnige dame ‘in her sixties’ die onder andere strijdt voor het recht op genot (‘pleasure’) en seksualiteit. Ja juist ook van de oudere vrouw. Ze schudt met verve (en humor) de stigma’s die bij het ouder worden van zich af.

Iemand die er zeker geen doekjes om windt, is Gian van Grunsven. Zij pleit met het alleszeggende Over komen - theaterlezing over zelfbeminning en een poging tot ontspannen op het plein te vinden is, voor ‘Hand in eigen broek’.

Taboedoorbrekend
En Annica Muller/ Likeminds biedt een rauwe blik op seksualiteit, grenzen en macht. Haar theatersolo Burning Butterfly stoelt op haar belevenissen als stripteaseuse en op interviews met ex-collega’s. Haar zoektocht naar identiteit en liefde voert langs destructie en verslaving.   

Florian Myjer en Kim Karssen laten met het bejubelde Bloomsbury zien dat de strijd tegen conservatieve stemmen van alle tijden is. Zij duiken in het progressieve gedachtegoed van de Bloomsbury Group, een bonte verzameling kunstenaars en denkers uit het Engeland van begin twintigste eeuw. Eigenzinnige zielen die – vertrekkend vanuit eigen seksuele verlangens  – al te starre Victoriaanse opvattingen over seksualiteit en identiteit op de korrel namen. Grensverleggend voor die tijd! Maar nog steeds nastrevenswaardig?

Echt taboedoorbrekend vinden wij ook Lo Lie Taa door Marijn Graven, over de ontluikende seksualiteit van een jonge jongen. Durven we ons in te leven in een jong een kind, dat zich mateloos seksueel aangetrokken voelt tot de verboden wereld van volwassenen?

Lees het interview met Julie Cafmeyer in HUMO hier. Ter leering ende vermaack...

SEKS EN STRIJDBAARHEID
Theaterfestival Boulevard bedankt: