Afsluiting Boulevard

15 augustus 2022

Tijdens de afsluiting op 14 augustus droeg John Buijsman een prachtige tekst voor, geschreven door Teddy Tops. Je kunt hem hieronder nog eens rustig nalezen!

Slottekst Boulevard 2022

Theaterfestival Boulevard 2022 wat was je mooi. Vanaf de torens op de Parade en vanuit het water, in kikvorsperspectief.

Wat stonden je tentjes er stevig bij en wat draaide je schroef: met 55 slagen per minuut. Wat vonden we dat even irritant maar wat gaan we ook die missen.

Wat gaf je airco gul wat brandde je zon fel. We verbrandden ons haast aan je spiegelende toiletkar. We liepen verlekkerd onder je fonteinbar in de hoop een paar verspilde druppeltjes mee te pikken.

Je terrein was speelser dan ooit. Je reageerde op de omgeving en de omgeving sprak terug. 
Je ontving met open armen, liet iedereen aanwaaien en uitrazen. Je liet mensen in het gras de schaduw opzoeken. Je liet ze in je nazomeravonden nog lang napraten over een voorstelling die geraakt had.

Op de Parade landde je ook opnieuw: met torens van 270 pallets, waarnaast als een soort UFO een grote theatertent landde. Ze klapte haar voetjes uit, en zei ‘Hier zijn we, en dat park daar, dat is onze basis.’ Je had ver buiten je basis de mooiste producties zoals Eros en The NarcoSexuals. Je ging voor het eerst door tot diep in de nacht, en voor iedereen die dat heeft gemist: voel de FOMO met terugwerkende kracht - je had erbij moeten zijn.

Boulevard, je vervlechtte het zware met het zachte. Je liet zien dat er stappen gezet moeten worden: soms met gestrekt been en soms met een zoetgevooisde stem en een strijkkwartet. Je liet zien wat kunst kan doen. Wat kunst moet doen. Je liet zien dat het waanzin is dat kunst soms niet wordt gewaardeerd voor de uitwerking die het op de samenleving heeft. Je liet zien dat het sterker is dan welk medicijn ook.

Je was een factor 50 zonnebrand tegen onoprechtheid, tegen klimaatverloedering, tegen anti-emancipatoire bewegingen, tegen homohaat en vrouwenhaat, tegen racisme en uitsluiting. Een factor 50 met vitamines voor groei, beweging, oprechtheid, empathie en kwetsbaarheid. En dat was soms moeilijk. Soms leerde je dat het nobel is, maar dat je stappen groter waren dan de laarzen van de stad.

Soms waren namelijk de mensen die je uitnodigde hun verhaal te doen, op andere plekken in de stad niet welkom. Soms vroeg je je met tranen in je ogen af wat je dan aan het doen was, en hoe je dit in godsnaam moest aanpakken. En dan voerde je nodige gesprekken en stroopte je je mouwen weer op, en ging er godverdomme weer tegenaan.

Ook ging je in gesprek met mensen uit de noodopvang, het COA, Wi Eygi Fasi, de lokale Indische en Molukse gemeenschap. Je had een gebarencafé, gebarentolken en audiodescriptie. Je was rolstoeltoegankelijk en had een hele grote groene batterij - oké voor heel even had je die niet en moesten je spelers in het donker verder en zakte de Dom langzaam ineen, maar ook dat leverde eigenlijk hele mooie, kwetsbare speelmomenten op.

Lief Boulevard, je had poezen in je productiekantoor en wespen in je cola’tje. Je had soms ineens toch vlees op het menu in de backstage. Je had 25 kilometer op de stappenteller van Kim. Je was lief voor elkaar, je was eerlijk tegen elkaar.

Een meisje uit het buurtproject in de Kruiskamp van Guilherme Miotto die kwam voor het dansen en voetballen, werd tot over haar oren verliefd op de viool. Ze ging elke dag terug naar de repetitie, om eerst een uurtje te spelen, en dan eindelijk die viool vast te mogen houden. Ze omklemde hem met haar kin en schouder, en liet niet meer los. 

In jou, Boulevard, worden dromen geboren. En de verwezenlijking ervan maak je realiteit. Hier zijn de kinderen de leraar, de violist, voetballer, acrobaat of vuilnisman. In jou kwamen ze samen, werden we allemaal de spelende mens. De spelende mens die het doorvertelt: er mag gespeeld worden. Uit spel ontstaat kunst en uit kunst ontstaat verzachting van de maatschappij. Dat hebben we gemerkt de afgelopen 11 dagen, in onze eigen samenleving.

Je was heet, Boulevard, je had vaak meer dan dertig graden, maar in het begin van de week moesten we ’s avonds nog gewoon een trui aan, voor wie zich dat nog kan herinneren. In de Tickets en Info stand is het meer dan 40 graden geworden. En in je tentjes zweetten de spelers en hun publiek door, iets later op de dag dan gepland en met meer energie dan een enorme groene batterij.

Boulevard: je had een volle vuilkar die maar niet leegraakte. Je had traanbuizen die hetzelfde deden.

Je had makers en bezoekers van over de hele wereld die toe moesten geven dat er niks boven dit Bossche theaterfestival gaat.

Jullie zijn Boulevard 2022: jullie hebben de afgelopen 11 dagen met zo ontzettend veel liefde en aandacht gewerkt. Jullie hebben elkaar aangekeken, vastgehouden, vooruitgeduwd. Jullie hebben het hele terrein omgegooid om in de schaduw te kunnen werken. Jullie hebben iedereen laten inzien wat de kracht is van kunst.

JULLIE zijn de (theater)makers, de acteurs, de dansers, het horecapersoneel, de directie, de producenten, de bouwers en de afbrekers. Jullie zijn Frits, alle vrijwilligers, de ticketingmedewerkers, de marketeers, de vormgevers, de toegankelijkheidmedewerkers, de gebarentolken, de dagkrantmakers, de fotografen. Jullie zijn de technici, de videograaf, de internationale contacten. De EHBO’ers en de bewaking. Jullie zijn de publieksbegeleiders èn het publiek. Jullie kwamen samen. En hoe. In alle perspectieven en vormen.

Can’t stop: jullie lieten zien waarom we niet kunnen, maar vooral niet móeten stoppen.
Come together: we kunnen niet wachten.
 

Theaterfestival Boulevard bedankt:
  • Gemeente 's-Hertogenbosch
  • Provincie Noord-Brabant
  • Fonds Podiumkunsten
  • Brabant C
  • VSBfonds
  • Fonds21
  • BankGiro Loterij
  • Prins Bernhard Cultuurfonds
  • Creative Europe Programme (EU)
  • De Versterking
  • Verkadefabriek
  • Theater aan de Parade
  • Apap
  • Performing Gender
  • Feminist Futures