Na een wandeling door de prachtige binnenstad van
's-Hertogenbosch komt het publiek aan in de tuin van het
gemeentekantoor en nemen de bezoekers plaats op de bankjes die op
het grasveld staan. Het geluid van tjirpende krekels en kabbelend
water op de achtergrond geven de entourage bijna een magische
uitstraling.
Om de beurt betreden vier jongemannen het grasveld en beginnen hun
campingspullen uit te stallen. Als klap op de vuurpijl wordt er
een, in een slaapzak gewikkeld, lijk op het grasveld gelegd. Het
blijkt om een jonge vrouw te gaan. Ondanks dat ze het lichaam er
zelf neergelegd hebben, lijken de mannen zich niet bewust van de
aanwezigheid ervan. Ieder doet zijn ding: een sigaretje roken, naar
het water kijken, en een blikje knakworstjes warm maken. Spreken
doen ze nauwelijks, er worden hooguit wat woorden gewisseld die
moeilijk te verstaan zijn. Na enkele minuten van lange stilte, pakt
één van de spelers een mandoline en begint te spelen. Met zijn
vieren zingen ze een Amerikaanse folksong getiteld Knoxville
Girl. Dit lied vertelt, op een wrange manier, het verhaal van
een meisje dat doodgeslagen is door haar geliefde. Na dit nummer
nemen de mannen om de beurt op een eigen manier afscheid van het
meisje om haar uiteindelijk in het water te gooien.
In 'Knoxville Girl' wordt niet veel gesproken. Het gaat meer om wat
de heren doen als om wat ze zeggen. Tijdens de voorstelling worden
drie nummers gezongen waaruit het publiek kan opmaken wat er met
het meisje gebeurd is. Daarvoor is het wel handig enige kennis van
de Engelse taal te hebben, anders wordt het lastig om het verhaal
te volgen. In het begin zijn de acteerprestaties niet zo sterk. De
bewegingen komen nogal geforceerd over. Misschien de zenuwen omdat
het de première is? Na een tiental minuten lijken de spelers wat
zelfverzekerder te worden en dit komt hun spel alleen maar ten
goede. Al met al is het een geslaagde voorstelling. Alleen jammer
dat er weinig bankjes staan, waardoor iedereen nogal opeengepakt
zit. Op de achterste rij moet je soms gaan staan om te kunnen zien
wat er op het grasveld gebeurt.